Pewna siebie pokora wygrywa z arogancją i zwątpieniem w siebie. Znajdź swój złoty środek w nauce
Pewna siebie pokora łączy wiarę w siebie ze świadomością własnych ograniczeń. To nie brawura kogoś, kto uważa się za najlepszego, ani paraliż kogoś, kto czuje się oszustem. To spokojna wewnętrzna równowaga. Sara, nauczycielka w pierwszym roku pracy, kochała swój przedmiot, ale martwiła się, że nie sprosta potrzebom każdego ucznia. Zamiast udawać pewność, powiedziała klasie: „Ja też się uczę. Dajcie mi znać, kiedy coś będzie niejasne”. To drobne wyznanie sprawiło, że uczniowie chętniej zadawali pytania i sami mierzyli się z trudnymi zadaniami.
Badania prowadzone w szkołach pokazują, że uczniowie, którzy przyznają się do tego, czego nie wiedzą, pod koniec roku wyprzedzają swoich bardziej pewnych siebie rówieśników. Zespoły kierowane przez menedżerów, którzy otwarcie mówią zarówno o swoich mocnych stronach, jak i o ślepych punktach, mają bardziej innowacyjne pomysły i popełniają mniej kosztownych błędów. Nie chodzi tu tylko o okazywanie wrażliwości. To prosta droga do lepszych wyników. Złoty środek to silna wiara we własną zdolność uczenia się połączona z uczciwym uznaniem tego, co jeszcze musisz opanować.
Pomyśl o dziedzinie, w której twoja pewność siebie nie do końca odpowiada twoim rzeczywistym, sprawdzonym umiejętnościom. Może się przeceniasz, a może się nie doceniasz. W tym tygodniu zacznij spotkanie albo rozmowę od słów: „W tej dziedzinie wciąż się uczę”. Pokażesz w ten sposób, że rozwój cenisz bardziej niż wizerunek. Aktywnie proś o radę lub informację zwrotną, zamiast działać w pojedynkę. Kiedy omawiacie jakiś problem, zapytaj innych, w czym potrzebują pomocy. Dzięki temu każdy będzie mógł bezpiecznie przyznać się do swoich wątpliwości. Wkrótce zauważysz trafniejsze decyzje, silniejsze relacje i prawdziwe poczucie postępu.
Co osiągniesz
Zmniejsz lęk i syndrom oszusta, zastąp nadmierną pewność siebie trwałą chęcią uczenia się i zachęcaj ludzi wokół siebie do większej otwartości i zaangażowania.
Buduj pewność siebie, przyznając się do tego, czego nie wiesz
Porównaj swoje rzeczywiste umiejętności z tym, jak je postrzegasz.
Wybierz jedną dziedzinę, na przykład matematykę, wystąpienia publiczne albo przywództwo, i zestaw swoją pewność siebie z obiektywną informacją zwrotną: ocenami, opiniami innych lub wynikami testów umiejętności.
Mów otwarcie o swojej niepewności.
W rozmowach mów, kiedy nie masz pewności co do rozwiązania, albo przyznawaj, że wciąż się uczysz. W ten sposób dajesz przykład otwartości, nie podważając poczucia własnej wartości.
Proś o pomoc lub informację zwrotną, kiedy masz trudności.
Szukaj rady tam, gdzie radzisz sobie słabiej. To sygnał, że wierzysz w swoją zdolność do rozwoju, a nie tylko w obecne umiejętności.
Zachęcaj innych, by mówili o tym, czego nie wiedzą.
Podczas pracy w grupie zapraszaj ludzi do rozmowy o wyzwaniach i wątpliwościach. W ten sposób budujesz poczucie bezpieczeństwa psychologicznego.
Pytania do przemyślenia
- W jakiej dziedzinie mogę błędnie oceniać własne możliwości?
- Na ile swobodnie przyznaję się publicznie do tego, czego nie wiem?
- Jak mogę wzmacniać poczucie własnej wartości i jednocześnie prosić o informację zwrotną?
- Jakie konkretne zachowania pokażą innym moją pewną siebie pokorę?
Jak dopasować to do siebie
- Jeśli dopiero obejmujesz kierownictwo zespołu, otwórz spotkanie słowami: „Cieszę się, że będziemy się uczyć razem, i wiem, że nie znam wszystkich odpowiedzi”.
- Kiedy utkniesz na zadaniu domowym, powiedz: „To trudne, potrzebuję pomocy”, nawet jeśli zwykle masz same piątki.
- Jeśli uczysz się nowej umiejętności, przypominaj sobie i innym, że postęp bierze się z szukania własnych słabości.
Leniwy umysł
Chcesz przejść do działania?
Pobierz aplikację Mentorist i zamieniaj takie idee w codzienne nawyki.