Stanowczość i życzliwość: standardy rosną razem z zaufaniem

Liderzy często mają poczucie, że muszą wybierać: być życzliwym albo wymagającym. Lepiej połączyć stanowczość z życzliwością, właśnie w tej kolejności. Stanowczość oznacza, że trzymasz wysokie standardy i szybko reagujesz na potknięcia. Życzliwość oznacza, że potwierdzasz wartość człowieka i odbudowujesz relację. Gdy ludzie doświadczają jednego i drugiego, standardy rosną, a strach nie zatruwa atmosfery.

Zacznij od tego, by nauczyć ludzi standardu i wyjaśnić, czemu on służy. Pokaż, jak wygląda dobra robota, a potem pilnuj, żeby ten standard był przestrzegany. Gdy ktoś go nie dotrzyma, powiedz stanowczo, co było nie tak w zachowaniu i jakie miało skutki, zrób pauzę, a potem potwierdź wartość tej osoby. „To było poniżej oczekiwań i nie może się powtarzać. Cenię twój zdrowy rozsądek i oczekuję, że znów będziesz trzymać się standardu”. Z czasem ludzie uczą się, że odpowiedzialność za wyniki nie zagraża ich przynależności do zespołu, tylko jest jej częścią.

Publicznie chwal, a koryguj w cztery oczy. To chroni godność i kieruje uwagę tam, gdzie powinna być. Pokazuj też, że sam bywasz omylny. Przyznawaj się do błędów, naprawiaj je, a gdy sytuacja na to pozwala, podchodź do nich nawet z uśmiechem. Pewien lider powiedział swojemu zespołowi: „Wczoraj zapomniałem o drugiej połowie własnej zasady”. Wziął to na siebie, naprawił błąd, a zespół wyraźnie się rozluźnił.

Ten styl współgra z ideą bezpieczeństwa psychologicznego: ludzie podejmują przemyślane ryzyko, gdy wierzą, że nikt ich nie upokorzy za błędy. Wyraża też dojrzałe spojrzenie na tożsamość, w którym człowieka nie sprowadza się do jego ostatniego wyniku. Gdy oddzielasz wartość człowieka od jego zachowania, tworzysz kulturę, w której ludzie dają z siebie wszystko i nie muszą szykować się na osobiste ataki.

Naucz ludzi swoich standardów od samego początku, na konkretnych przykładach. Gdy zdarzy się potknięcie, nie odpuszczaj: stanowczo odnieś się do zachowania, a potem wyraźnie potwierdź wartość człowieka, żeby zaufanie pozostało nienaruszone. Chwal sukcesy publicznie, by wzmacniać to, czego chcesz więcej, a koryguj w cztery oczy, by chronić godność. Wyrób sobie nawyk przyznawania się do własnych wpadek, żeby ludzie widzieli, że można pozostać zwykłym, omylnym człowiekiem i jednocześnie być znakomitym w tym, co się robi. To połączenie stanowczości i ciepła sprawia, że ludzie czują się bezpiecznie, nawet gdy poprzeczka wisi wysoko. Wypróbuj je podczas najbliższej trudnej rozmowy.