Dopasuj swoje przywództwo do drogi rozwoju każdej osoby
Model Situational Leadership II pokazuje, że nie istnieje jeden „najlepszy” styl przywództwa. Kluczem jest dopasowanie podejścia do etapu, na którym dana osoba jest w swoim rozwoju. Wyobraź sobie dwóch pracowników. Alex właśnie dołączył do twojego zespołu marketingu. Ma niewyczerpany entuzjazm, ale niewiele praktycznej wiedzy, więc jest entuzjastycznym początkującym. Jamie z kolei ma za sobą lata doświadczenia w analityce, ale nabrał nieufności wobec nowych platform danych, więc jest rozczarowanym uczącym się. Badania sięgające prac Herseya i Blancharda z lat sześćdziesiątych pokazują, że styl instruujący, czyli jasne polecenia i ścisły nadzór, najlepiej sprawdza się u osób o niskich kompetencjach, ale wysokim zaangażowaniu, takich jak Alex. Natomiast styl trenerski, czyli rozmowa w obie strony, zachęta i informacja zwrotna, pomaga rozczarowanym uczącym się odzyskać pewność siebie i umiejętności.
Gdy członkowie zespołu stają się kompetentnymi wykonawcami, a w końcu w pełni samodzielnymi profesjonalistami, twój styl powinien przejść we wspieranie, czyli słuchanie i wzmacnianie ich samodzielności. Ostatecznym etapem jest delegowanie, czyli powierzenie im pełnej odpowiedzialności. Takie stopniowe dopasowanie podtrzymuje motywację i jednocześnie buduje kompetencje. Badania wskazują, że niedopasowanie, zarówno nadmiar, jak i niedobór nadzoru, prowadzi do frustracji albo rezygnacji. To trochę jak nauka pływania: nie krzyknąłbyś „płyń!” do kogoś, kto nigdy nie był w wodzie. Zacząłbyś przy brzegu, delikatnie go prowadził, a potem puścił, kiedy zacznie pewnie sunąć po wodzie.
Gdy dopasowujesz styl przywództwa w sposób poparty badaniami, uwalniasz potencjał każdej osoby i prowadzisz zespoły, które szybciej się uczą, częściej wprowadzają innowacje i konsekwentnie osiągają wyniki.
Uwzględnij etap nauki każdego członka zespołu i zacznij od rozpoznania jego obecnych umiejętności oraz pewności siebie. Nowym osobom dawaj jasne wskazówki, a z tymi, którzy stracili pewność siebie, prowadź trenerskie rozmowy, w których obie strony mają głos. Kiedy będą gotowi, popuść cugle i wspieraj ich dobrym słowem, a w końcu deleguj w pełni i zaufaj, że rozwiną skrzydła. W ten sposób dostosujesz swoje przywództwo tak, by osiągać najlepsze wyniki na każdym etapie rozwoju.
Co osiągniesz
Zbudujesz dynamiczny zespół, w którym każdy dostaje takie wskazówki i taką zachętę, jakich naprawdę potrzebuje. To przyspiesza rozwój poszczególnych osób i podnosi wydajność całego zespołu. W praktyce przekłada się to na szybsze wdrażanie nowych pracowników, lepszą współpracę i regularne osiąganie celów.
Dopasuj styl do dojrzałości zespołu
Oceń kompetencje i zaangażowanie
W odniesieniu do każdej osoby lub każdego celu oceń poziom umiejętności oraz zainteresowanie lub pewność siebie. Zanotuj, w czym ktoś dopiero zaczyna, a w czym ma doświadczenie, ale czuje się niepewnie.
Wybierz właściwy styl przywództwa
Nowym osobom dawaj dużo wskazówek, a tym, którzy potrzebują zachęty, dużo wsparcia. W miarę jak rosną kompetencje i pewność siebie, przechodź w stronę delegowania.
Uzyskaj zgodę na styl
Zapytaj: „Czy zgadzasz się, żebym prowadził cię przez każdy krok?” albo „Czy mam się wycofać i zostawić decyzję tobie?”. Zanim zmienisz podejście, upewnij się, że druga osoba się na to zgadza.
Regularnie sprawdzaj postępy
Zaplanuj krótkie, regularne spotkania: co tydzień, gdy dajesz dużo wskazówek, albo co miesiąc, gdy delegujesz. Chwal postępy, dziel się informacją zwrotną i dostosowuj swoje wsparcie.
Pytania do przemyślenia
- Który członek zespołu może teraz potrzebować więcej wskazówek albo wsparcia i jak mógłbyś dostosować swoje podejście?
- Kiedy ostatnio zapytałeś współpracownika o zgodę na zmianę swojego podejścia i co się wtedy wydarzyło?
- Jak możesz zaplanować najbliższe spotkanie poświęcone postępom, żeby pogłębić zaufanie i poprawić wyniki?
Jak dopasować to do siebie
- W domu rodzic, który uczy nastolatka prowadzić samochód, zaczyna od wskazówek krok po kroku, potem podpowiada mu podczas jazd ćwiczebnych, a w końcu rozsiada się wygodnie, gdy nastolatek nabiera pewności.
- Menedżer przydziela nowego sprzedawcę do doświadczonych handlowców, żeby towarzyszył im na każdym etapie, potem pozwala mu prowadzić rozmowy z klientami pod okiem opiekuna, a później usuwa się w cień, gdy nowy pracownik świetnie radzi sobie sam.
- Trener karate przechodzi od instruowania, jak ustawiać stopy, do zachęcania ucznia, który jest o krok od czarnego pasa, żeby samodzielnie wypróbowywał nowe techniki.
Przywództwo wyższego stopnia
Chcesz przejść do działania?
Pobierz aplikację Mentorist i zamieniaj takie idee w codzienne nawyki.